Δευτέρα, 1 Ιουνίου 2009

Η Νεράιδα μου

Νεράιδα μου, αναδύθηκες από τη λίμνη των ονείρων μου και ήρθες να με βρεις και να μου δείξεις το δρόμο προς το φως της χαράς.
Ήρθες να επουλώσεις τις πληγές μου, να με βοηθήσεις να ανασάνω.
Ξύπνα με και πάρε με μαζί σου. Τόσα λόγια σου έλεγα. Ξέρεις τι θέλω.
Μεταμορφώσου σε αλήθεια και πάμε να ζήσουμε αλλού, στην χώρα της ελπίδας και του καλύτερου αύριο.
Μη φοβάσαι θα περάσουμε από τη φωτιά μαζί. Θα ξεφύγουμε από τις συμπληγάδες των ανθρώπων που θέλουν να μας πληγώσουν και θα φύγουμε αμόλυντοι.
Εγώ σε αγαπώ. Εγώ θέλω να ζήσω μαζί σου.
''Εγώ πατώ στον ουρανό βαδίζω στον ωκεανό Πάνω στο κύμα περπατώ εσένα σαν κοιτώ Είσαι νεράιδα της αυγής η πι' όμρφη όλης της γης Μ'ένα χαμόγελο μπορείς τα θαύματα να πείς Εγώ φουντωνώ στο χιονιά'' ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΜΑΛΑΜΑΣ
Υ.Γ. Κάθε άνθρωπος νομίζω, έχει μια ‘’νεράιδα’’ στο μυαλό του θηλυκού ή αρσενικού γένους, που τον γεμίζει χαρά και ελπίδα.
(το σκιτσάκι είναι τη νεράιδας του μυαλού μου. Εκείνη μετακινούσε το χέρι μου)