Τετάρτη, 24 Νοεμβρίου 2010

Η τιμωρία...

Δεν τιμωρώ εσένα που με αγάπησες,
τιμωρώ εμένα που αγαπήθηκα!
Δεν βασανίζω εσένα, αλλά εμένα
γιατί κάποτε με βασάνισαν πνευματικά
και με  έκαναν να νιώθω ανίσχυρος
και ανάξιος να αγαπηθώ!
Δεν εμπιστεύομαι εμένα,
όχι εσένα μωρό μου.

Στη ζωή μας όλα τα ζούμε μια φορά
και δεν έχουμε την πολυτέλεια
να κρίνουμε αν μια πράξη μας είναι σωστή
ή λανθασμένη με αντικειμενικό τρόπο!
Συνεπώς ζούμε τον χρόνο που μας ''αναλογεί''  με τυχαίο τρόπο.
Το  τυχαίο κρύβει μια ομορφιά όμως.
Κρύβει το απρόβλεπτο, την  έκπληξη,  το άχρονο, 
το απροσδόκητο , την έλλειψη ανίας
τον έρωτα του πρωτόγνωρου.