Σάββατο, 13 Νοεμβρίου 2010

Να ξεχνάς ή να μην ξεχνάς;

Ποιος νιώθει πιο μόνος άραγε;
Εσύ που διαβάζεις αυτό το κείμενο
ή εγώ που το έγραψα και δεν μπορώ να
το συνεχίσω γιατί γέμισαν τα μάτια μου δάκρυα
από τις αναμνήσεις;
Τόσο ζωντανές θεέ μου!
Πόση βία, χωρίς αίμα, μπορεί να  χαρακτηρίζει τη μνήμη μας ;
Βάλσαμο να ζεις μέσα στη λήθη κάποιες φορές…
Τώρα δεν θυμάμαι καν γιατί ξεκίνησα να γράφω αυτές τις αράδες :-)!