Παρασκευή, 8 Απριλίου 2011


Ήσουν σ’ ένα δωμάτιο σκοτεινό, σχεδόν κλειστό από παντού - εσύ επέλεξες να είναι έτσι.  Το κρεβάτι μύριζε υγρασία και κάπνα. Κάπνιζες όταν ξάπλωνες. Το μαξιλάρι κίτρινο από τον ιδρώτα που σε έλουζε στους εφιάλτες που έβλεπες. Το τασάκι , δεξιά στο κομοδίνο σου, γεμάτο αποτσίγαρα. Γύρω σου βιβλία, πολλά βιβλία, διαβασμένα και άλλα μισοδιαβασμένα – είχες μανία να ‘’τρως’’ τα βιβλία, μια βουλιμία  αναγνωστική σε έχει πιάσει τα τελευταία χρόνια – με τσαλακωμένη την σελίδα, για να θυμάσαι που βρισκόσουν  την τελευταία φορά που τα διάβασες.
 Βιβλία για τον έρωτα. Βιβλία φιλοσοφίας για να βρεις την αλήθεια στις εναγώνιες ερωτήσεις σου για την ζωή και τον θάνατο - Η αλήθεια όμως προϋποθέτει ότι αγαπάς τον εαυτό σου, τα σωστά του και τα λάθη του, ότι έχεις απομακρύνει όλους τους αυλικούς – ‘’φίλους’’ σου από κοντά , ότι σβήνεις την κάπνα που θολώνει την κρίση σου με την φωτιά του πνεύματος σου…
Κάποτε σε πλήγωσαν πολύ. Φοβήθηκες τους ανθρώπους, απομονώθηκες στη θηλιά  του πανικό σου και στους ιλίγγους σου.
Στον απέναντι, από  το κρεβάτι σου, τοίχο ήταν η πόρτα.  Κάποια στιγμή – τελικά - πρόσεξες ένα μικρό φωτεινό – θολό – σχήμα που έμοιαζε με το γράμμα Θ.
Η κλειδαρότρυπα!
Εκείνο το φως που ξεπηδούσε από εκεί, έμοιαζε να σου λέει:
Θες…
Από την θέση σου, από την απόσταση που βρισκόσουν δεν μπορούσες να δεις έξω….
Αδιέξοδο… Φαινομενικά….
Κάποτε, πήρες το θάρρος – για άλλους θα ήταν πολύ απλή κίνηση αυτή – και ενώ ένιωθες ναυτία , προχώρησες προς εκείνη την φωτεινή οπή σαν μεθυσμένη μέλισσα από την μυρωδιά της γύρης.
Έσκυψες και κόλλησες το μάτι σου σε εκείνο το αγγελικό φως και σαν τον Λάζαρο  αρχικά φοβήθηκες.
Όχι δεν τρελάθηκες!
Γίνεται,
ναι γίνεται  μέσα από ένα μικρό άνοιγμα,
μια ρωγμή αλήθειας πάνω σε ένα ψεύτικο τοίχο από φόβους,  
να δεις το άπειρο…
Γίνεται....
Τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως νομίζεις ότι είναι.
Δεν έχεις παρά να αλλάξεις την οπτική γωνία που τα παρατηρείς…
Να θυμάσαι η ζωή σου, είναι δική σου και όχι εκείνων που σε πλήγωσαν.
Ζούσες και πριν τους γνωρίσεις,
θα ζεις και μετά που θα φύγουν.
Με εκτίμηση,  ο φίλος μου.