Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012

Ένα παιδάκι, εγκλωβισμένο σ' ένα ενήλικο σώμα. μόνο μέσα στο δάσος.
Είναι κορίτσι.
Είναι 33 ετών. η γυάλα έσπασε .
γύρω του τεράστιοι κορμοί. Μαύροι και στιλπνοί. 
Βρύα παντού, υγρασία, ο αέρας πυκνός της πνίγει την ανάσα.
Αγκομαχά, βαριανασαίνει.
ψάχνει απεγνωσμένα να βρει διέξοδο. ένα μονοπάτι.
Κλαίει. ακούει την ηχώ των κραυγών της.αυτό ενισχύει τους εφιάλτες της.
....
Σταμάτησε να κλαίει.
Η θλίψη και ο φόβος έγιναν οργή.
Μαμά... Μπαμπά... γιατί με εγκαταλείψατε;
...
τώρα ήρθα εγώ. να σε πάρω από το χέρι να σε οδηγήσω
μακριά από εδώ;
να μου έχεις εμπιστοσύνη.
έχω περάσει τα ίδια και ξέρω.
θα περάσει. απλά έχε μου εμπιστοσύνη.
είναι δύσκολο να σπάσεις τα τείχη. το ξέρω.
προσπάθησε. είναι όμορφη η ζωή.
το ξέρω.