Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2009

Ένας άντρας με τα όνειρα του....

Τώρα που πέρασε λίγος καιρός
και καταλάγιασε η θύελλα της ψυχής του
το βλέμμα του μοιάζει
να μην μπορεί να εστιάσει σε τίποτα.
Ακόμα όμως διακρίνει την μορφή
και ας είναι σπασμένος ο καθρέπτης!
Γκρίζος άντρας, σε μια γκρίζα πόλη
ξαπλωμένος σε γκρίζο κρεβάτι
μέσα σε ένα γκρίζο δωμάτιο
βλέπει όνειρα!
Όνειρα, με μια γοργόνα να
αναδύεται από μια θάλασσα
που η ορμή των κυμάτων της
καταλαγιάζει με τον άσπρο αφρό της!
Η γοργόνα του λέει:
Δεν καταλαβαίνετε εσείς οι άνθρωποι ότι
''γερνάτε επειδή σταματάτε να ερωτεύεστε
και δεν σταματάτε να ερωτεύεστε επειδή γερνάτε''
.
Δεν καταλαβαίνετε ότι ''πρέπει να γράφετε
το θυμό και το μίσος σας πάνω σε πάγο
και να περιμένετε απλά να βγει ο ήλιος''!
Χτύπησε την ουρά της στην θάλασσα,
τινάζει τα βρεγμένα της μαλλιά επάνω του
και είπε φεύγοντας:
Θα ξανάρθω για σένα!
Είναι όμορφα να κολυμπώ στην ψυχή σου!